Ik vind het wel mooi dat dat voorbeeld van het jongetje 3 miljard extra mag kosten, maar dat terzijde. Kinderopvang is inmiddels voor gezinnen onmisbaar. Het stelt ouders in staat werk en zorg te combineren. Daarom hebben we dat systeem ooit ingevoerd. De toeslagenaffaire heeft laten zien wat er allemaal fout kan gaan. Het ging vreselijk fout. Daarom steunt de PVV de voorstellen om een eind te maken aan de problemen met het huidige stelsel en om toe te gaan naar het nieuwe stelsel.
Ouders willen slechts drie dingen als ze hun kind naar de kinderopvang brengen: ze willen dat hun kind goed en veilig wordt opgevangen, dat de rekening uiteindelijk te betalen is en dat er een plek is voor hun kind. Het begint met dat laatste. Een en twee zijn redelijk te overzien. Een goede en veilige opvang wordt geborgd door het stelsel dat we in Nederland hebben. Dat is een uitstekend stelsel met hoogwaardige kinderopvang. In het nieuwe stelsel gaan de kosten voor ouders omlaag. Dat is allemaal goed nieuws.
Alleen, het krijgen van de plek is een donkere wolk boven de markt. Nu al zijn er grote personeelstekorten. Volgens de minister zitten we nu op een tekort van 7.000 medewerkers. We kregen een technische briefing maar ook een interessante brief van de minister waarin een stijging van het tekort naar 24.000 in 2031 werd voorspeld. We zitten nu al met wachtlijsten door het tekort aan werknemers. Het is dus geen hogere wiskunde om te verwachten dat die wachtlijsten toenemen. Nu al moeten ouders maanden wachten.
Wij vinden dat alles erop gericht moet zijn om te voorkomen dat ouders straks wel de opvang kunnen betalen, maar dat ze geen plek krijgen. Dan zijn de ouders er nog steeds niets mee opgeschoten. Het is dus goed dat de PVV-motie om de arbeidseis te handhaven, is aangenomen. Anders zouden de wachtlijsten nog verder stijgen. Dan moeten ouders ook in Amsterdam langer wachten. Ik wil dus graag weten welke concrete maatregelen er worden genomen om ervoor te zorgen dat er toch voldoende opvangplekken zijn.
Voorzitter. De PVV-fractie snapt de keuze van de minister voor de DAEB-constructie. We kunnen hier heel lang discussiëren over of iets wel of niet echt nodig is, maar alleen al de stijging van de bijdrage van de overheid aan de sector van 6 miljard naar 9 miljard geeft aan dat de kinderopvang niet meer dan een gewone bedrijfstak is. Of het nu wel of geen staatssteun is, we moeten voorkomen dat het geld in de verkeerde zakken terechtkomt. Daarvoor heeft iedereen slechts twee woorden: private equity.
Voorzitter. Als we zo ontzettend veel overheidsgeld uitgeven, moet dat ten goede komen aan werkende ouders. Het idee om kinderopvang straks onder de Wet normering topinkomens te laten vallen, wordt door ons gesteund. Het maximumsalaris is dan trouwens nog steeds ruim €260.000 per jaar. Dat lijkt mij voor iedereen een meer dan riante beloning, behalve misschien voor de D66-elite.
Afrondend. Aan de ene kant is er dus vraag naar opvang en aan de andere kant naar ingrijpende maatregelen in de sector. Bij een stijgende vraag hebben we straks ieder bedrijf nodig, ook commerciële bedrijven. Juist commerciële bedrijven. Bij het aanscherpen van de regels hebben we eerder gezien dat aanbieders — dat waren toen gastouders — zijn verdwenen. Wat nu als er bedrijven stoppen? We hebben immers meer bedrijven en opvangplaatsen nodig. Wat nu als er bedrijven stoppen? Is het, volgens de minister, mogelijk om de commerciële bedrijven volledig te laten meedraaien in en onder het nieuwe stelsel? Gaat hij daarover opnieuw in gesprek met de branche? Graag een uitgebreide reactie op deze vragen. Ik denk dat dat in feite de kern is van dit debat.
Uitspraken Edgar Mulder, 25 jun