Tijdelijk sanctiebesluit onrechtmatige nederzettingen in de door Israël bezette gebieden

Dank, voorzitter. Ik deel gelijk mede dat ik mijn inbreng mede doe namens de Groep-lid Keijzer; volgens mij zeg ik het daarmee goed. Voorzitter. Als ik op dienstreis of met vakantie ben, dan voel ik steeds meer schroom om te zeggen dat ik uit Nederland kom, want hoe ons land omgaat met Israël, is beneden alle peil en bepaald niet in ons rationele eigenbelang. De trieste realiteit is dat de Nederlandse burger op 22 september wakker gaat worden in een fatsoenlijk land waar je jezelf financieel volledig te gronde kunt richten in casino's, waar prostitutiebezoek volstrekt legaal is en waar abortus met sociale indicatie opgerekt dreigt te worden naar 24 weken. Maar een souvenir uit de Oude Stad of een flesje wijn uit Hebron? Dat is pas echt fout. Wie producten uit de Westelijke Jordaanoever, Oost-Jeruzalem of de Golanhoogte in handel brengt, kan veroordeeld worden tot maar liefst zes jaar gevangenisstraf. Mijn eerste vraag is: dat is toch een buitenproportionele strafmaat? Ter vergelijking: voor een zogenaamde gewone mishandeling geldt een maximale straf van drie jaar. Van links tot rechts wil iedereen regels schrappen, maar juist nu tuigt het kabinet een nieuw regime op waarvan zelfs het Openbaar Ministerie zegt dat het niet te handhaven is, zeker niet zonder rechtshulp van Israël. Tegelijkertijd schrikt de boycot Nederlandse ondernemers af, want waarom zou iemand nog uit Israël importeren als hij niet uit kan sluiten dat er ergens in die keten een ingrediënt is gebruikt uit een nederzetting? Voorzitter. Dan de grondslag. Graag hoor ik van de minister of het kabinet alle consequenties aanvaardt van het advies van het Internationaal Gerechtshof uit 2024, waar dit hele besluit op leunt. Van geen enkel ander land wordt namelijk verwacht dat het zijn burgers zo massaal evacueert, maar wel van Israël. Het kan toch niet zo zijn dat het kabinet inzet op vertrek van alle Israëlische staatsburgers uit de betwiste gebieden, inclusief uit Oost-Jeruzalem en inclusief Joodse Israëliërs wier voorouders al onder het Ottomaanse bestuur in Judea en Samaria woonden? Met alle respect, maar deze boycot is niet wat het internationaal recht dicteert en is al helemaal niet in lijn met de Oslo-akkoorden, terwijl het kabinet terecht stelt dat deze afspraken tussen Israël en de PLO nog altijd geldig zijn. Voorzitter. Waar in dit overigens niet bindende advies wordt gesproken over de Golanhoogte? Zou daar misschien ook antwoord op kunnen komen? Laten we Israël dankbaar zijn dat het de druzen daar beschermt. Of denkt het kabinet serieus dat zij beter af zijn onder de knokploegen van Al-Sharaa? Welke Palestijn is hiermee geholpen? Daarnaast beroept het kabinet zich op de openbare orde om af te kunnen wijken van de gemeenschappelijke Europese handelspolitiek, maar dat is nogal gekunsteld, want welke openbare orde staat hier eigenlijk op het spel, is mijn vraag. Nederland gaat zijn eigen weg, terwijl alleen de commissie bevoegd is om de invoer van landbouwgoederen te beperken. Nederland zegt a; Duitsland zegt b. Daar wilde dit pro-Europese kabinet toch juist van af, is mijn vraag. Het handelsverbod schaadt niet alleen de relatie met een belangrijke bondgenoot, maar zorgt er ook voor dat Nederland aan steeds minder tafels welkom is. Zie het vertrek van twee diplomaten uit de organisatie die cruciaal is voor hulp aan de mensen in Gaza. En wie weet welke consequenties de Verenigde Staten verbinden aan dit soort BDS-praktijken? Voorzitter. Nederland heeft niets te winnen bij het zich voegen bij de nuttige idioten van Hamas en Hezbollah, onder het mom van internationaal recht en versterkt door hun propaganda en doelstellingen. Israël ligt zozeer onder een vergrootglas dat je niet vreemd moet opkijken als de gewone man inmiddels denkt dat Israël het verschrikkelijkste land op aarde is. Met deze strafexpeditie is "Niet in mijn naam" nu feitelijk regeringsbeleid. Dit sanctiebeleid moet ingetrokken worden, zodat gewone Israëliërs en Palestijnen elkaar op de werkvloer kunnen blijven ontmoeten, met elkaar blijven samenwerken en zo het menselijke contact met elkaar kunnen blijven houden, over de politieke scheidslijnen heen. Dank u wel.