Raming der voor de Tweede Kamer in 2027 benodigde uitgaven, alsmede aanwijzing en raming van de ontvangsten

Dank u wel, voorzitter. Allereerst ook namens mij dank aan alle medewerkers: van het restaurant tot de beveiliging, van de commissiestaf tot de schoonmakers. De grote glimlach, de gastvrijheid, behulpzaamheid, kunde en passie die zij in hun werk tentoonspreiden is onbetaalbaar. Ze dragen allemaal dagelijks bij aan het functioneren van onze Tweede Kamer en hun inzet is onmisbaar. Voorzitter. Ik wil beginnen met de werkwijze van onze Kamer. De effectiviteit van ons als Kamer hangt niet alleen af van de middelen en de structuren, maar ook van onze eigen werkwijze en discipline. Dan doel ik met name op de huidige praktijk rondom debataanvragen op dinsdag: de regeling van werkzaamheden. Ik zeg het misschien wat gechargeerd, maar voor bijna elke krantenkop wordt inmiddels een debat aangevraagd, terwijl veel van die onderwerpen inhoudelijk uitstekend kunnen worden behandeld in de vele commissiedebatten die we hebben. Voorzitter. Dat brengt mij bij een belangrijk punt en ook een oproep aan onszelf. We hebben allemaal de verantwoordelijkheid om dit parlement als geheel goed te laten functioneren. Dat betekent dat we niet alleen moeten kijken naar wat politiek aantrekkelijk is op dat moment, maar ook naar wat het parlement als instituut aankan en nodig heeft. Daar hoort bij dat we bewuster moeten kijken: wat kan er in een commissiedebat, welke onderwerpen kunnen we via andere instrumenten behandelen om onze kaderstellende en controlerende taak goed te vervullen en waar is een plenair debat echt noodzakelijk? Als we daarin onvoldoende selectief zijn, ontstaat het probleem dat we nu al zien: de plenaire agenda raakt overbelast, debatten vervallen of worden niet ingepland en uiteindelijk blijft wetgeving liggen omdat de Kamer hier simpelweg niet meer aan toekomt. Dat is niet een probleem dat ons overkomt. Dat is een gevolg van onze eigen keuzes. Ik vraag de Kamervoorzitter dan ook hoe de balans bewaakt wordt tussen politieke actualiteit en de werkbaarheid van de agenda, zodat het systeem niet vastloopt op zijn eigen drukte. Tegelijkertijd doe ik dus ook een oproep aan mijn collega-Kamerleden: wees selectiever in het aanvragen van plenaire debatten, gebruik de bestaande instrumenten beter en houd oog voor het geheel van het parlementaire proces. Alleen zo houden we de Kamer effectief en voorkomen we dat juist de belangrijke wetgeving vertraging oploopt.