Wijziging van de Wet milieubeheer en de Wet op de economische delicten in verband met het verhogen van het aandeel van gas uit hernieuwbare bronnen in de totale leveringen van gas aan afnemers (Wet bijmengverplichting groen gas)

Ik zal kijken wat ik kan doen. In de eerste termijn heb ik twee belangrijke graten in de keel benoemd. Op deze punten zie ik tot nu toe helaas weinig beweging. Dat maakt het voor de SGP lastig om dit wetsvoorstel te steunen. Ik loop deze punten nog kort langs. Een graat in de keel is het schrappen van de beperking van de bijmengverplichting tot Hollands biogas. Ik herhaal wat ik in eerste termijn heb gezegd: we zitten er niet op te wachten dat wij Italiaanse of andere Europese productie-installaties gaan financieren in plaats van onze eigen biogasinstallaties. Ook de CO2-winst gaat dan naar het buitenland, heeft de minister bevestigd. De minister zei: we moeten ons aan de Europese wetgeving houden, dus ik kan niet anders. Uiteindelijk bepaalt echter niet de Europese Commissie hoe het Europees verdrag geïnterpreteerd moet worden, maar het Europese Hof. Als wij ervan overtuigd zijn dat we een beroep kunnen doen op artikel 36 van het Europees verdrag, waarom houden we daar dan niet aan vast? Het kan niet zo zijn dat de Commissie met de ene hand lidstaatverplichtingen voor CO2-reductie oplegt, waaronder die in ETS-sectoren, en met de andere hand instrumenten afpakt om CO2-reductie in eigen land te realiseren. Is de minister dit met mij eens? In de notificatieprocedure is dit nauwelijks aan de orde gekomen. Laten we net als Frankrijk duidelijk positie kiezen, de bijmengverplichting beperken tot Nederlandse installaties en dan maar de confrontatie met de Commissie aangaan. De SGP blijft zich grote zorgen maken over de gevolgen voor onder meer de glastuinbouw. Inmiddels ligt het Prinsjesdagpakket er, met de beloofde compensatie. Daar ben ik niet vrolijker van geworden. De verlaging van de energiebelasting geldt alleen voor 2027. Daarna wordt een nieuwe afweging gemaakt. De wet ligt echter voor meerdere jaren vast. Bovendien laat de doorrekening bij verschillende bedrijfstypen een grote mismatch zien tussen de kostenverhoging en de compensatie. Het ene bedrijf krijgt tienduizenden euro's te weinig en het andere krijgt tienduizenden euro's te veel. Het sterkt mij in de overtuiging dat we alles op alles moeten zetten om in ieder geval de glastuinbouw buiten de bijmengverplichting en ETS2 te houden. De sector wordt onevenredig getroffen door de stapeling van lastenverzwaringen. De minister geeft steeds aan dat het uitvoeringstechnisch niet mogelijk is. Dat ben ik niet met haar eens. Betrokken partijen, waaronder een energieleverancier, zien deze mogelijkheden wel. Het is lastiger, maar niet onmogelijk. Dat geldt ook voor de uitzondering voor het gasverbruik boven de 25.000 kuub voor het energie-intensieve mkb. Waar een wil is, is een weg. Tot slot. In de eerste termijn heb ik vragen gesteld over de optimistische inschatting van de opschaling van de capaciteit voor groengasproductie. Al jarenlang blijkt het heel lastig te zijn. Een knelpunt is stikstof. Er komt nu alleen een concrete stikstofvrijstelling voor energie-infrastructuur en waterstofprojecten, maar nog niet voor groengasprojecten. Van mooie woorden kopen we niet veel. Welke garantie heeft de minister dat er bijvoorbeeld een stikstofvrijstelling voor biogasprojecten komt? Ik zoek naar mijn motie. Ik heb er één.