Voorzitter. Sinds de invoering van het Migratiepact is er ook een groep mensen die niet weet wat de gevolgen daarvan zijn voor hun procedure. Die onzekerheid heeft gevolgen voor die mensen zelf, maar het zorgt ook voor spanningen op opvanglocaties voor medewerkers van het COA en Vluchtelingenwerk. Goede communicatie kan die spanningen al enigszins wegnemen, door eerlijk te zijn over waar mensen aan toe zijn, wat de verwachte doorlooptijd is van hun procedure en welke gevolgen er bijvoorbeeld voor gezinshereniging zijn. Ik heb hier al enkele malen aandacht voor gevraagd. Ik heb ook al enkele malen aan de minister gevraagd om ervoor te zorgen dat hierover gecommuniceerd wordt richting deze personen. Ik hoor van de centra en de organisaties dat dit nog niet gebeurd is. Dat vind ik echt niet kunnen. Het zorgt ervoor dat het werk op COA-locaties wordt bemoeilijkt en dat mensen geen uitzicht hebben op wat hun procedure is, wat de uitkomst daarvan ook is. Ik vraag nu dus heel concreet wanneer deze groep mensen een brief van de IND ontvangt. Welke concrete informatie kunnen ze daarin verwachten?
Voorzitter. Collega Straatman had het al over de taskforce in Duitsland die gaat over het terug kunnen sturen van de zwaarste criminelen. Personen die zware geweldsdelicten hebben gepleegd, konden voorheen moeilijk bewogen worden tot terugkeer, maar met de vernieuwde aanpak kan dat daar nu wel. We kijken soms zelf te veel naar de aantallen en te weinig naar de impact. Het huidige systeem beloont vooral het realiseren van uitzettingen. Hierin schuilt het risico dat een meewerkende opa zonder verblijfsrecht sneller wordt uitgezet dan die zware crimineel of overlastgever die procedures stapelt en niet meewerkt. Het is geen gek idee om extra mensen vrij te maken om juist die lastige zaken te kunnen oppakken en die personen te kunnen terugsturen. Hoe kijkt de minister hiernaar?
Tot slot. Afgelopen zomer zagen we opnieuw protesten waarbij opvanglocaties werden beklad, brand werd gesticht en raadsleden, wethouders en andere dorpsbewoners werden geïntimideerd. Dat heeft mij geraakt. Dat is niet de samenleving waar ik voor sta, en ik denk vele Nederlanders met mij. Door de aandacht die deze protesten en intimidaties krijgen, vertroebelt ook de blik op al die gemeenten waar al jarenlang een goede opvang is en waar bewoners van azc's en buurtbewoners elkaar helpen. Laten we vooral ook die voorbeelden vaker noemen, zodat we kunnen leren wat de goede ingrediënten zijn voor een goede opvang.
Dank.
Uitspraken Robert van Asten, 10 sep