Dank u wel, voorzitter. We spreken vandaag over een van de grootste humanitaire rampen ter wereld, maar wel een ramp die veel te weinig aandacht krijgt. In Sudan zijn honderdduizenden mensen omgekomen, zijn miljoenen mensen op de vlucht geslagen en lijden bijna 20 miljoen mensen honger. Achter die cijfers gaan verhalen schuil van gezinnen die alles kwijt zijn geraakt en van vrouwen en meisjes die slachtoffer worden van seksueel geweld. De regentijd staat bovendien momenteel voor de deur, waardoor ziekten als cholera, malaria en dengue verder toenemen. Juist daarom moeten we alles op alles zetten om hulpverlening mogelijk te maken en het perspectief op vrede dichterbij te brengen. Nederland zet zich diplomatiek in via de EU en het Quintet, maar de EU zit niet aan tafel bij de gesprekken van de ALPS-groep. Hoe zorgt het kabinet ervoor, is mijn vraag, dat Europa toch voldoende invloed houdt op de weg naar vrede en druk opvoert op landen die bijdragen aan het in stand houden van deze gruwelijke oorlog.
Het CDA waardeert de actieve rol die Nederland speelt binnen de Atrocity Prevention Coalition for Sudan, mede gericht op het beschermen van lokale hulpverleners. Maar hoe vertaalt die inzet zich concreet op de grond? Nog maar twee weken geleden kwamen VN-vredeshandhavers om het leven. Kan Nederland zich extra inzetten voor de bescherming en veiligheid van hulpverleners? Zonder hen bereikt hulp de bevolking niet en worden miljoenen Sudanezen aan hun lot overgelaten.
Voorzitter. Geld is belangrijk, maar zonder toegang bereikt hulp mensen nog steeds niet. Wat doet het kabinet om hulporganisaties toegang te geven tot gebieden die onder controle staan van zowel de SAF als de RSF? Hoe ondersteunen we lokale organisaties, die vaak als enige nog hulp kunnen verlenen? Zo horen we dat de Sudanese Rode Halve Maan met financieringstekorten kampt. Nederland levert zelf al een belangrijke bijdrage aan het Sudan Humanitarian Fund. Wat doet het kabinet om andere landen ertoe te bewegen hun bijdrage aan de hulpverlening in en rond Sudan fors te verhogen?
Voorzitter. We hebben het hier heel veel over noodhulp. Noodhulp is ook onmisbaar. Maar waar de veiligheidssituatie dat toelaat, moeten we voorkomen dat alle aandacht uitgaat naar noodhulp alleen. Organisaties als ZOA laten zien dat ook tijdens een conflict kan worden gewerkt aan landbouw en voedselzekerheid. Het CDA vindt het goed dat noodhulp hand in hand kan gaan met herstel en ontwikkeling. Dan bied je mensen ook perspectief. Hoe waarborgt het kabinet dat deze inzet op toekomstperspectief in relatief stabiele delen van Sudan behouden blijft en niet wordt verdrongen door acute humanitaire respons?
Voorzitter. De gevolgen van de oorlog in Sudan beperken zich niet tot de landsgrenzen. Buurlanden vangen grote aantallen vluchtelingen op, terwijl zij zelf kampen met grote tekorten. Daarom is dit niet alleen een humanitaire crisis, maar ook een geopolitieke uitdaging die raakt aan de regionale stabiliteit, migratie en veiligheid. Juist daarom vindt het CDA het een moeilijke keuze dat de ambassade in Juba dreigt te sluiten. Je kunt geen invloed uitoefenen in een regio waar je niet aanwezig bent. Hulporganisaties benadrukken bovendien hoe belangrijk de ambassade is voor de afstemming en ondersteuning van de humanitaire hulp. Erkent de minister dat een ambassade niet alleen van belang is voor hulpverlening, maar ook voor politieke invloed, informatiepositie en regionale betrokkenheid? Is de minister bereid naar de sluiting van de ambassade in Juba te kijken en die te heroverwegen?
Voorzitter, ik sluit af. De verschrikkelijke noodsituatie in Sudan en de omliggende landen mag niet ongezien voorbijgaan. Het CDA verwacht dat het kabinet zich maximaal inzet om hulp mogelijk te maken en perspectief op vrede dichterbij te brengen.
Dank u wel.
Uitspraken Elles van Ark, 10 sep