Meneer de voorzitter. Daar zitten ze dan: de slopers van Nederland, het kabinet van de totale chaos. Ze maakten een begroting, hun eerste en waarschijnlijk ook hun laatste. Wat een geklungel, wat een totaal gebrek aan regie en wat een geruzie. Wel knap — dat moet ik ze nageven — om dat al zo snel en zonder Pieter Omtzigt aan tafel voor elkaar te krijgen.
Voorzitter. We zagen de minister van Financiën. Halfdronken van de macht dacht hij leiding te geven aan de hoofdtafel van de onderhandelingen met de oppositie. Maar hij leidde helemaal niets en niemand en werd als een klein kind keihard teruggefloten door collega's Bontenbal en premier Jetten. Gaat het een beetje, meneer Heinen? We zagen partijen die zichzelf "oppositie" noemen er met de dag groener en geler uitzien van irritatie omdat hun vrienden van de coalitie eerst hun eigen ruzies moesten beslechten, eigenlijk nog steeds, en dus geen tijd voor ze hadden. Aan het einde van deze charade was er een begroting die van links tot rechts stevig werd bekritiseerd. Ook ziet een grote meerderheid van alle Nederlanders het kabinet-Jetten nu al niet meer zitten, en terecht.
De totstandkoming van de Miljoenennota die we vandaag en morgen bespreken, zal de geschiedenisboeken ingaan als de meest amateuristische ooit, onder leiding van de meest amateuristische premier ooit. Hoe ironisch is dat? Ik zie de heer Jetten daar nog staan bij de interruptiemicrofoon, twee jaar geleden, om me de les te lezen over het kabinet-Schoof. Dat was volgens hem maar een bende, een aanfluiting, een blamage, een chaos. Hij zwaaide met zijn handen en danste daar rond die interruptiemicrofoon als een soort van losgeslagen kangoeroe. U kunt zich dat nog herinneren. En kijk nu: de verhoudingen verziekt, geen meerderheid voor zijn begroting en overal stakingen en acties in het land. Nederlanders haken af. Er is een fictief liefdesbriefje aan de oppositie. Wat een vernedering. Premier Jetten faalt aan alle kanten. Zijn kabinet tolt, wankelt en is stuurloos op weg naar het einde. "Het kan wel", was het motto van de premier, maar hij kan het niet. Hij kan het niet.
Voorzitter. Terug naar de werkelijkheid van vandaag. Terug naar Nederland, het land waar ik zoveel van hou, van mijn eigen mooie Limburg, maar natuurlijk ook van al die andere prachtige provincies die ons land kent.
Uitspraken Geert Wilders, 16 sep