de Algemene Politieke Beschouwingen

Ten eerste kijk ik met veel interesse naar de nieuwe school die Forum heeft opgericht. Ik begrijp dat die Forumscholen meer aandacht gaan schenken aan de basisvaardigheden. Dat is denk ik ook een deel van de oplossing en van het probleem dat er nu is. Volgens mij zijn de problemen in het onderwijs niet per se op te lossen met rücksichtslos geld geven aan het onderwijs, maar moeten we ophouden met cultuurrelativisme, met woke leren aan onze leerlingen en gewoon teruggaan naar rekenen, taal, misschien een beetje geschiedenis. We mogen een beetje trots zijn op het eigen land en de eigen cultuur. Ik denk dat dat al heel goed werkt. Ik kijk dus met veel interesse naar hoe Forum die scholen gaat inrichten. Ik hoop dat het een groot succes wordt, niet per se voor Forum, maar voor de leerlingen die naar die scholen toe gaan. De Democraten 66 die samen met de christendemocraten en met de Volkspartij voor Vrijheid en — nota bene — Democratie, de VVD dus, al jarenlang aan het roer staan van dit land, hebben hun hele arsenaal uit de kast getrokken om juist de democratie in Nederland te verpulveren. Het lijkt wel alsof sinds corona onze machthebbers verslaafd zijn geraakt aan dwang. Daar waar geen draagvlak voor is in Nederland, daar waar de mensen in meerderheid van zeggen "dit willen wij niet', "dit gaat zo niet langer", "dit is niet goed voor ons", "dit is onverstandig", "we gaan hieraan ten onder"… Precies op die punten zet de regering ongekende dwang in. Onze boeren, de beste en meest productieve en innoverende boeren van de wereld, worden door dit kabinet genadeloos, en straks met dwang, uit ons land gedreven en niemand weet waarom. Niemand kan bewijzen dat dit nodig is. Niemand, helemaal niemand, van al die kabinetsleden die hier vandaag zo plechtig voor zich uit staren, durft eerlijk te zeggen aan Nederland dat door het wegdrijven van de boeren onze economie gigantische klappen gaat krijgen, dat de prijs van het voedsel nog meer zal stijgen en dat de kwaliteit van dat voedsel, en dus ook onze volksgezondheid, naar de gallemiezen gaat. Tussen de 2.000 en 3.000 asielzoekers per maand komen nu ons land binnen. De meesten van hen zijn helemaal geen echte vluchtelingen, want de meesten van hen zijn hiernaartoe gekomen nadat zij door vijf, zes, zeven of zelfs meer veilige landen zijn gereisd. De meesten van hen komen hiernaartoe en mogen van vervolgens hun oma, hun derde vrouw, hun achterneef, van wie ze zeggen dat hij hun broer is, ook hiernaartoe halen. En niet allemaal, zeker niet allemaal, maar een behoorlijk aantal van hen haat onze cultuur, verminken soms genitaal hun eigen dochters en een oververtegenwoordigd groot percentage verkracht onze Nederlandse dochters. Hele wijken worden onveilig, onleefbaar, onherkenbaar. Aanhangers van een religie die ook kenmerken heeft van een veroveringsideologie, waar onderwerping van alles wat moslim, maar ook niet-moslim is centraal staat, en mensen afkomstig uit landen met culturen ver verwijderd van onze cultuur, worden met voorrang en gemeenschapsontwrichtende dwang in onze steden en dorpen geplaatst. Door het toepassen van dwang komt onze regering weg met een beleid dat alles regelt voor mensen hier ver vandaan en daardoor alles kapotmaakt voor de mensen hier dichtbij. Heel veel Nederlanders voelen dat zij dat mooie Nederland al lang geleden zijn kwijtgeraakt. Wat maakte Nederland nou altijd zo'n prettig land? Onder andere onze volksaard. God schiep de hemel en aarde, maar de Nederlanders veroverden ons land van de zee en wisten van een klein land een absolute wereldmacht te maken. Met het Groningse gas en met opgestroopte mouwen, een niet-lullen-maar-poetsenmentaliteit, vergaarden generaties Nederlanders met in de ene hand de Bijbel en in de andere hand het telraam welvaart en voorspoed. Nederland was een land waar Nederlanders trots op waren en andere landen met jaloezie naar keken. Ons sociale stelsel werkte, omdat solidariteit het fundament ervan was. En wat is het beschamend dat zoveel partijen hier in deze Kamer dat Nederland kapot hebben gemaakt. Met het openzetten van onze grenzen en het overhevelen van onze belastinginkomsten naar vreemden, hebben wij het fundament, namelijk die solidariteit, onder ons land en met name onder onze sociale zekerheid weggeslagen. Dit kille kabinet zegt dat onze verzorgingsstaat nu niet meer houdbaar is, dat er gesaneerd moet worden. Maar laten we nou eerlijk zijn, tegen elkaar en tegen Nederland: we spelen hier niks klaar. En de meesten van ons willen dat ook helemaal niet. Het volgende baantje of het te plaatsen TikTokfilmpje is belangrijker dan de wens van de kiezer. Met meer dan 4.500 moties per jaar doen wij net alsof wij Nederland aan het repareren zijn, maar zelfs met de meeste aangenomen moties wordt niets gedaan. In de jaren negentig — dat waren jaren van grote economische bloei — werden 600 moties per jaar ingediend. Nu is dat dus 650% meer en staat onze economie al jaren praktisch stil. En wat doen wij hier nou de hele dag? Elkaar wat vliegen afvangen, grote verontwaardiging veinzen over conflicten hier ver vandaan en een gat in de lucht springen als een collega-Kamerlid zich verspreekt. De gekozen politieke kaste heeft dus een enorm verantwoordelijkheidsgat laten ontstaan. In dat machtsvacuüm zijn allemaal voor het volk ongrijpbare krachten en figuren gesprongen, zoals ambtenaren, rechters, zowel in binnen- als buitenland, technocraten van de Europese Unie, ngo's, zogenaamde belangenbehartigers, vooringenomen activistische leden van de Raad van State, leden van allemaal adviesorgaantjes, commissarissen, zoals die van de media en bestuurders van overheidsorganen. Zij zijn de echte bazen van Nederland geworden. De Nederlandse volksvertegenwoordiging wil niks meer zeggen en heeft ook niks meer te zeggen. In haar plaats zijn de dictaten uit Brussel gekomen, bedacht door ambtenaren. Niet allemaal, maar sommigen van hen zijn ondergedompeld in een poel van afkeer, afkeer van de natiestaat, afkeer van onze cultuur en identiteit, afkeer van onze geschiedenis, afkeer van onze normen en waarden. Nederlanders snakken naar een ander Nederland. Nederlanders worden wanhopig van politici die voor de verkiezingen a beloven en dan vervolgens b doen. Toch, meneer Eerdmans?