Dank, voorzitter. Eind juli zagen we in Ceuta wat er gebeurt als een Europees land de controle over de buitengrens verliest. Ceuta, Spaans grondgebied en direct grenzend aan Marokko, kreeg te maken met een invasie van meer dan 80.000 migranten. De Spaanse overheid was niet in staat deze massale grensoverschrijding tegen te houden, ondanks meerdere waarschuwingen van de geheime dienst. Nu, weken later, verblijven er nog altijd meer dan 10.000 migranten op de straten van Ceuta, met een enorme bende, intimidatie en straatoverlast tot gevolg. Daarnaast zijn er ernstige gevallen van seksueel geweld geregistreerd, ook tegen minderjarigen.
Voorzitter. Wij moeten erop vertrouwen dat Spanje, Italië en Griekenland de buitengrenzen bewaken. Als dat misgaat en migranten eenmaal het Schengengebied binnenkomen, kunnen zij Europa vervolgens dankzij de open binnengrenzen verder binnen reizen, met Nederland als eindbestemming. Dat is namelijk waar ze uiteindelijk naartoe willen. Hier krijgen ze immers een woning, een uitkering, een zorgverzekering en mogen ze hun familie laten overkomen. Dat het doorreizen en het niet terug kunnen sturen van migranten gebeurt, zien we al jarenlang bij het niet kunnen terugsturen van Dublinclaimanten. We zien het met het Europees Migratiepact nu ook in de praktijk gebeuren. Neem het concrete voorbeeld van de asielzoeker die van Italië een inreisvisum kreeg, vervolgens naar Nederland vloog en op Schiphol asiel aanvroeg. Het Europese Asiel- en migratiepact zou ervoor moeten zorgen dat wij deze doorreizigers makkelijker kunnen terugsturen naar het land waarin ze Europa binnenkomen, maar niets is minder waar. Een rechter in Den Bosch oordeelt nu namelijk op basis van een verdrag uit 1950 dat een asielzoeker niet kan worden teruggestuurd naar Italië, omdat onvoldoende zou zijn aangetoond dat de opvang daar naar behoren zou zijn.
Voorzitter. Als Nederland iemand niet eens kan terugsturen naar Italië, wat hebben we er dan aan? Het Europees Asiel- en migratiepact verplicht ons daarbij ook nog eens tot de opvang van asielzoekers door middel van een verdeelsleutel over heel Europa. Dat is dus een spreidingswet op Europees niveau. Werk je niet mee aan de opvang, dan betaal je €20.000 per asielzoeker die je zou moeten opvangen, zonder enkele garantie dat ze niet alsnog naar Nederland komen en dus zonder garantie dat je ze kan terugsturen naar het land waar ze volgens het Migratiepact asiel zouden moeten aanvragen.
Voorzitter. GeenStijl berichtte over Mohammed K., die op zijn 14de naar Nederland is gekomen. Inmiddels is hij 18 jaar oud en is hij goed voor 114 politieregistraties. Recent werd hij nog aangehouden in verband met een gewelddadige overval. Wat gebeurt er ondertussen? Deze Mohammed K. mag zijn familie naar Nederland halen en maakt aanspraak op een woning in Amsterdam. Mijn vraag aan de minister is: hoe kan het dat Mohammed K., die onder voogdij van Nidos stond — die organisatie krijgt een half miljard euro per jaar van het ministerie — zich nog steeds in Nederland bevindt? Was het ministerie niet op de hoogte? Graag een reactie hoe dit kan. Dan heb ik nog een vraag. Hoeveel asielzoekers en statushouders zijn er momenteel in Nederland met politieregistraties op hun naam? Wat gaat de minister doen om ze allemaal ons land uit te zetten?
Voorzitter. Gemeenten worden gedwongen om een azc te openen. Statushouders krijgen voorrang op een woning. De helft van de miljoen woningen die we gaan bouwen, zijn voor migranten die hier nog niet eens zijn. Het lukt ons niet om vreemdelingen terug te sturen. Op deze manier raken we in een heel rap tempo ons mooie Nederland kwijt.
Dank u wel.
Uitspraken Tom Russcher, 10 sep