Wetgevingsoverleg · maandag 28 september 2026
Implementatie van Richtlijn (EU) 2024/1712 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juni 2024 tot wijziging van Richtlijn 2011/36/EU inzake de voorkoming en bestrijding van mensenhandel en de bescherming van slachtoffers daarvan (Implementatiewet herziene Europese richtlijn mensenhandel) (36835)
Mirjam Bikker
ChristenUnie
Nou maakt mevrouw Faber er een asieldebat van; dat kunnen we ook doen, dat vind ik helemaal niet erg, maar laten we even teruggaan naar het onderwerp. Het gaat hier om het bestrijden van mensenhandel, en de slachtoffers daarvan die ik heb gesproken, zijn over het algemeen misleid of — dat komt ook voor, bij een heel aantal slachtoffers uit bijvoorbeeld Oost-Europa — wisten wel dat ze dit type werk gingen doen, maar niet dat daar vervolgens bij zou horen dat je in mekaar gerost wordt en dat al je geld wordt afgepakt. En terecht dat ze dat niet wisten; dat is natuurlijk idioot. Daar heb ik nu de focus op gelegd.
Ik ben het met mevrouw Faber eens dat als mensen willens en wetens alleen maar bezig zijn om elkaar een ticket te bezorgen, je dat moet aanpakken. Maar als mensen vluchten voor oorlogsgeweld of hun leven in gevaar is omdat ze bijvoorbeeld christen zijn in Iran, hebben we een heel andere situatie en snap ik ook dat er onmiddellijk gezinshereniging wordt aangevraagd. Daar zit dus een brede schakering in, in plaats van dat het een zwart-witbeeld is, en daarin zit denk ik het verschil tussen ChristenUnie en PVV. We zijn het erover eens dat je misstanden keihard moet aanpakken, maar de manier waarop mevrouw Faber vervolgens de grenzen wil sluiten, vind ik harteloos voor mensen die daadwerkelijk vanwege levensgevaar op de vlucht zijn. We kunnen elkaar echter nog steeds vinden in het aanpakken van alle criminelen en boeven die hier onwaarachtig veel geld aan verdienen.