de samenhangende aanpak landbouw, natuur en stikstof

Het is interessant. Mevrouw Den Hollander zegt dat we op het heel veel vlakken eens lijken te zijn. Dan ben ik wel benieuwd waar we het over eens zijn. Ik heb namelijk ook betoogd dat we eigenlijk opnieuw moeten beginnen. Als we het daarover eens zijn, zou ik zeggen dat we schorsen en we nu direct aan de slag gaan. Maar even serieus. Om in te gaan op de vraag over de gebiedsplannen: natuurlijk weten ze op de Veluwe dat de opgave daar misschien wel de grootste van heel Nederland is. Daar lag een opgave die optelde tot 60%. Onder druk van het ministerie is dat percentage verder verhoogd. Het water is dus echt tot aan de lippen geduwd. Daar ben ik niet gelukkig mee. Maar als daar uiteindelijk in zo'n gebied toe besloten wordt, men dat voor elkaar weet te krijgen en ze daar het draagvlak voor hebben, respecteer ik dat. Dan ben ik er niet gelukkig mee, want dan zie ik wel dat er in dat gebied heel veel boerenbedrijven een andere toekomst hebben. Ik heb al eerder gezegd dat ik het liefst een toekomst zie waarbij zo veel mogelijk boerenbedrijven een toekomst hebben in Nederland en waarbij we met innovaties en dergelijke proberen zo ver mogelijk te komen. Ik heb er ook over geklaagd dat dat in deze brief heel weinig terugkomt, dus dat er te weinig gereedschap wordt gegeven om dat soort enorme percentages te halen. Dat hoort er dan wel bij. Als je als gebied je nek uitsteekt, moet je ook wel de handvaten krijgen om wat te doen, want anders kan je niet gehouden worden aan zo'n opgave.