de samenhangende aanpak landbouw, natuur en stikstof

Om te beginnen zien de gebieden in Nederland er heel verschillend uit. Wat je in de Alblasserwaard nodig hebt, heb je niet op de Veluwe nodig of andersom. Ook zie je dat er in bepaalde gebieden al een soort natuurlijk verloop is, met boeren die stoppen en geen opvolger nodig hebben. In de plannen lees ik dat de opgave voor degenen die willen blijven zitten, net zo groot blijft. Maar in die gebiedsprocessen kun je juist zeggen: "We moeten in ons hele gebied een bepaalde doelstelling halen. Dat betekent dat als er 100 boeren stoppen, er voor de rest een veel kleinere opgave overblijft." Zoals ik al zei, hebben ze die opgave dan vaak al gehaald. Dan heb je toekomst in de gebieden, maar nu gebeurt het eigenlijk van drie kanten. In een zone ga je naar 69%. Vervolgens stoppen er een aantal boeren, maar dat wordt niet meegerekend. Dan moet je dus per bedrijf de bedrijfsspecifieke emissiereductie halen. Tja, ik vind dat je dan een driedubbele rekening opgelegd krijgt. Ik zie dus veel meer in die gebiedsplannen.