Dank u wel, meneer de voorzitter. Op 7 maart 2015 stak een vrouwtjeswolf vanuit Duitsland onze grens over. Op dat moment was de hele Tweede Kamer vrijwel unaniem opgewonden blij met de terugkeer, behalve Johan Houwers van de VVD, die leed aan het roodkapjesyndroom en die echt panische angst had voor de wolf. Persoonlijk, namens de PVV, voorzag ik alle ellende, zowel voor als met het dier. Ik was er dus ook helemaal niet blij mee. We waren ook de enige partij — de énige partij — die destijds om actie heeft gevraagd. We hebben gevraagd: neutraliseer dat dier middels een anticonceptievaccin. Het tegenovergestelde gebeurde. We lieten de wolven fokken als de konijnen. Nu begint men te panikeren na veertien roedels en volgt het afschot, zoals ook door mij voorspeld destijds.
De wolf is een inheemse soort, die hier van nature thuishoort. Dus mensen die zeggen dat het niet zo is: dat is gewoon geschiedenis. Hij is anderhalve eeuw later op eigen kracht teruggekeerd. Het is een toppredator. Hij heeft een belangrijke rol in de ecosystemen en kan bijdragen aan meer balans in de biodiversiteit van de Nederlandse natuur, mocht hier nog sprake van zijn, want die kennen we niet; we kennen alleen maar tupperwaregebiedjes. Dat gun ik die wolf ook niet.
De terugkeer zou men als iets positiefs kunnen zien. Echter, angst, belangenconflicten, fabels, zorgen en aanvallen op gehouden dieren die onbeschermd in de wei stonden, namen al snel de publieke overhand. Feitelijk gezien vind ik dus niet dat de wolf voldoende ruimte heeft. Inderdaad feitelijk, en dus niet zoals meneer Flach het inderdaad verwoordde zoals een journalist het heeft genoteerd. Ze hebben feitelijk gezien, vind ik, niet de ruimte die ze behoeven.
Een dierenhouder moet zijn dieren beschermen tegen aanvallen van roofdieren. Dat is de wet. Anders moeten we dus de wet veranderen. Ik vind ook dat als mensen ze niet beschermen, ze dan ook geen vergoeding moeten krijgen. Dat doen ze in Duitsland ook; daar zijn ze er ook mee gestopt. Van de bijna 1 miljoen jaarlijks ritueel gemartelde shoarmaschapen bereikt 74% het eerste levensjaar niet eens. De wolf komt ook helemaal niet voor in de top tien oorzaken van de dood van schapen; daar moet u ook eens bij stilstaan. BIJ12 geeft aan dat de preventie niet op orde is in meer dan 90% van de gevallen. Daar had ik graag een reactie op gehad. In Duitsland is men gestopt met vergoeden. Wij vragen al elf jaar om de hormoondart door dierenartsen te laten toedienen met een verdovingsgeweer. We hebben tussentijds ook gepleit voor preventie middels goede wolfwerende rasters, gescheperde kuddes en andere effectieve maatregelen om aanvallen op gehouden dieren te voorkomen.
Uit grensoverschrijdende onderzoeken blijkt keer op keer dat schapen niet op het lievelingsmenu van de wolf staan. Ze verorberen het liefst reeën, herten en wilde zwijnen. Dat zijn juist de soorten die in ons land overbejaagd worden. Hoe kan het dat steeds op het einde van het jachtseizoen aanvallen op schapen toenemen? Graag een reactie van de staatssecretaris. Daar moeten we ook eens mee gaan stoppen.
De voorlichting ontbrak. Mensen weten niet hoe te handelen. Het geluid dat ik maakte en de handbeweging die ik deed, zijn gewoon overheidsbeleid geworden. Mevrouw Ten Hove maakte dat ook een beetje belachelijk, maar het is gewoon overheidsadvies.
Maar meneer Flach wil even iets vragen. Anders loopt mijn tijd door, meneer de voorzitter.
Uitspraken Dion Graus, 1 sep