Implementatiewet herziene richtlijn consumentenkrediet

Uiteraard, voorzitter. Dan had de heer Schoonis nog een vraag over de reclames. Hij vroeg specifiek of reclame die het gemak van krediet benadrukt nog is toegestaan. Het korte antwoord daarop is nee. In het wetsvoorstel is gebruikgemaakt van de lidstaatoptie in de richtlijn om dit soort reclames te verbieden. De richtlijn bevat dwingende regels over kredietreclame. Lidstaten kunnen hier niet van afwijken. Een "buy now, pay later"-reclame mag bijvoorbeeld niet meer gericht zijn op minderjarigen. De reclame moet passen bij de doelgroep. Minderjarigen zijn dat niet meer, omdat BNPL voor hen via deze wet verboden wordt. De AFM houdt toezicht en kan optreden als reclame niet aan de wettelijke eisen voldoet. In het verlengde hiervan vroeg de heer Flach waarom er geen extra regels gelden voor reclames die gericht zijn op jongeren, bijvoorbeeld via social media. De reclameregels gelden voor alle reclamevormen, ongeacht het kanaal, dus ook voor influencers en in apps. De AFM houdt toezicht en kan optreden als reclame niet aan de wettelijke eisen voldoet. Dan ga ik even door, want er waren meer vragen op dit punt. De heer Flach stelde de retorische vraag of het niet raadzaam is om juist extra waarborgen in te voeren voor reclames die gericht zijn op een kwetsbare doelgroep. Er gelden al regels voor reclames. Een "buy now, pay later"-reclame mag zich bijvoorbeeld niet meer richten op minderjarigen. Nogmaals, een reclame moet passen bij de doelgroep en jongeren zijn dat in dit geval niet. In die zin is het als gevolg van deze wet dus al vrij gericht. Dan had mevrouw Van Dijk, en ik geloof ook de heer Ceder, een vraag over de fysieke winkels. Ik weet dat mevrouw Van Dijk daar al langer aandacht voor vraagt, vanuit de zorg dat we via andere vormen aan het overcrediteren zijn. Meer specifiek vraagt mevrouw Van Dijk of ik het niet wenselijk vind dat buy now, pay later straks een normale betaalmogelijkheid wordt bij de fysieke kassa. Wat kunnen we daar eventueel in Europees verband aan doen? Nogmaals, er zijn straks strengere regels voor buy now, pay later. Dat geldt ook zoals ze in de winkels worden aangeboden. Dat weet mevrouw Van Dijk ook. Een algeheel verbod voor buy now, pay later in winkels is echter niet mogelijk. Dat laat de richtlijn niet toe. Ik begrijp natuurlijk wel de zorg. Ik zal dit ook onder de aandacht blijven brengen bij andere lidstaten en de Europese Commissie. Mogelijk kan het ook mee in de Europese evaluatie van de richtlijn in 2029. Ik zal het ook daar vragen. Ik zeg er ook nogmaals bij, ook naar aanleiding van mijn inleiding van het wetgevingsoverleg, dat het uiteindelijk gaat om consumentenbescherming en dat het daarom ook belangrijk is dat we kijken naar de kredietwaardigheid van de consument. Kan die überhaupt een krediet krijgen? Als die kredieten heeft, hoe voorkomen we dan dat er overcrediteringen zijn? Wat betreft de dienst op zichzelf zit er uiteindelijk niet zo heel veel verschil meer tussen een creditcard en een buy now, pay later. Het heeft een fancyere naam. De drempel was laag. We vinden met elkaar dat die te laag was, dus daar grijpen we nu ook op in. Op zich is op krediet kopen natuurlijk een economische activiteit die niet verboden is en ook niet per se slecht hoeft te zijn. Het kan ook leiden tot efficiëntie in het economische verkeer of het kan ertoe leiden dat consumenten daar voorkeur aan geven. Als een consument via andere methoden wil betalen, moet dat op zichzelf mogelijk zijn. We moeten vooral voor ogen houden of we niet aan het overcrediteren zijn en het gemak van kopen op krediet te veel aan het stimuleren zijn. Daar zoeken we natuurlijk het evenwicht in.