Richting de heer Bolhuis: de tekst in de wet stelt dat het fonds verplicht is om elke deelnemer in staat te stellen om een keuze te maken. Dat is een vrij brede norm. Kun je iemand in staat stellen om keuzes te maken als hij überhaupt niet weet waar hij uit kan kiezen? Dat is wat ik in mijn bijdrage zei. We hebben dat ook gezien bij het werkbezoek aan de AFM: er kunnen heel veel keuzes gemaakt worden, waarvan heel veel mensen niet weten dat je daar überhaupt naar kunt vragen. Ik zou me kunnen voorstellen dat we gaan kijken hoe we de taak aanscherpen, om ervoor te zorgen dat de fondsen actiever richting deelnemers optreden, om die keuzes te maken. Dat kunnen we misschien doen als we "de Wet toezeggingen Wtp en andere pensioenonderwerpen" bespreken. Ik ben terughoudend, omdat ik weet dat fondsen er ook echt mee bezig zijn. Die zijn aan het invaren en die zien dit ook. Iedereen weet dat we transparanter moeten zijn over de kosten. Dat komt er allemaal aan. Daarom ben ik ietwat terughoudend. Dit is zo'n grote operatie. Wat we vooral niet moeten doen — dat wil ik hier uitstralen — is vanaf de zijkant ertegenaan beuken, terwijl die enorme tanker zich aan het verplaatsen is om in te varen in het nieuwe systeem. Ik ben het met de heer Bolhuis eens dat we daar meer aan moeten doen. Ik trek politiek graag samen hierin op. Dat is ook een belangrijk signaal uit het debat van vandaag. Tegelijkertijd wil ik de fondsen niet onnodig het leven ingewikkeld maken, omdat die al zo'n grote operatie aan het uitvoeren zijn met het invaren. Dat is mijn dilemma bij dit punt. Maar het moet verbeteren. Er moet meer informatie naar deelnemers over de drie punten die ik in mijn bijdrage heb genoemd.
Uitspraken Ingrid Michon-Derkzen, 10 sep