Strafrechtketen

Soms is het stellen van een moeilijke vraag makkelijker dan het antwoord geven op die moeilijke vraag. Het hele antwoord heb ik niet. Ik vind dat mij daarin ook wel enige bescheidenheid past. Ik ga hier niet zo uit de losse pols een ketenfinancieringssystematiek op tafel gooien, terwijl het gaat om een bedrag van, afgerond, inmiddels zo'n 19 miljard op de JenV-begroting, geloof ik. Ik denk dat de essentie is … Dat probeerde ik net te illustreren met het voorbeeld van een statelijke actor waar een hoopje verdachten uit komt, om het zo maar te zeggen. In de financieringssystematiek leidt dat tot heel veel geld uitgeven, waar vanuit het ministerie uiteindelijk geen geld tegenover staat. Dat hoeft niet erg te zijn als wij het belangrijk vinden. Er zit best een gekke prikkel in, bijvoorbeeld bij het OM, want dat krijgt voor een deel betaald voor het aantal zaken; idem dito voor de rechtspraak. Dat is best gek, want zo'n Marengoproces duurt megalang. Het is ontzettend belangrijk. Die gasten moeten hun straf krijgen en uitzitten, maar dat leidt tot een hoop financieringsvraagstukken per actor in de keten. Het zou zo mooi zijn als het lukt om daar wat boven te hangen. Als u mij toestaat, voorzitter … De afgelopen weken is het natuurlijk veel gegaan over Bolle Jos, die ik staatsvijand nummer één heb genoemd. Het kabinet doet er alles aan om hem te krijgen. Toen moest ik denken aan de buurvrouw van de minister, die verantwoordelijk is voor het gevangeniswezen. Er komt best wat bij kijken als je zo iemand moet detineren, zullen we maar zeggen. Daar gaat het kabinet voor staan, neem ik aan. Dan moet je het ook over geld hebben. Het kan allerlei maatregelen met zich meebrengen die bakken met geld kosten, maar die we wel moeten nemen omdat dat nodig is. Alleen, in het grote geheel zie je dat niet. Daar ben ik naar op zoek: kun je de financiering anders inrichten, misschien meer fenomeengestuurd, meer gericht op de behoeften van alle ketenpartijen? Ik weet niet of de heer Sneller iets met dit antwoord kan.