Eurogroep/Ecofin-Raad d.d. 18 en 19 september 2026

Laat ik proberen daar antwoord op te geven. Ik snap wat de heer Van Houwelingen zegt. Tegelijkertijd, als je naar het Europese bankenlandschap kijkt, zie je twee zaken. Het is nog erg gefragmenteerd, maar het is ook nog erg nationaal georiënteerd. Als je zegt dat we één Europese interne markt en een geïntegreerde kapitaalmarkt willen, omdat we geloven dat dat Europa sterker en efficiënter maakt en het onze welvaart doet toenemen, dan is de richting van grensoverschrijdende fusies natuurlijk een goede. Daar kan de heer Van Houwelingen een andere visie op hebben. Hij zegt: ik heb een zorg dat het tot te veel concentratie van macht leidt. Daar ben ik het op zich mee eens, want ik ben een groot voorstander van vrije markten, maar ook van concurrentie op markten. Dat betekent dat er concurrentie mogelijk moet zijn. Dat betekent: veel spelers, vrije toetreding, vrije uittreding. Dat bereik je niet door grote machtsconcentraties. Dus daar ben ik het mee eens. Daar staat tegenover dat zeer gefragmenteerde markten niet heel efficiënt kunnen opereren. Dat is weer ten nadele van de consument. Dit is een spel van vraag en aanbod, wat de markt altijd goed weet te ordenen. Daarbij zal overheidsingrijpen altijd noodzakelijk zijn, omdat de markt uit zichzelf ook kan neigen naar oligopolies of monopolies. Dan zul je altijd moeten ingrijpen. Dit is het meest filosofische antwoord dat ik kan geven, maar omdat we nu niet een specifieke casus hebben om te beantwoorden, vind ik het ook moeilijk om de vraag specifiek te beantwoorden.