Selibon

Ja, voorzitter. Ik eindig met de omwonenden en ik sta met u ook stil bij de coördinerende rol die ik heb als staatssecretaris. Ik zal zo beginnen met de bestuursovereenkomst en alle zaken die daarbij spelen. Ik vind het een lastig onderwerp en ik vind het een lastig debat. We hebben in Nederland 342 plus 3 gemeentes. Drie van die gemeentes liggen toevallig iets verder weg. We moeten zo veel mogelijk proberen, zeker zij die lid zijn van de coalitie en zich verbonden hebben gevoeld aan "voer uit of leg uit", om Bonaire, Saba en Statia te behandelen als een gemeente. Juridisch is dat voor een groot deel ook zo. Het betekent ook dat we een aantal zaken niet anders moeten regelen op Bonaire dan voor een willekeurige andere gemeente. Dat geldt bijvoorbeeld voor een vraag die toevallig door het CDA werd gesteld, maar we maken ons daar allemaal schuldig aan. Ik zeg "we"; daar hoort de spreker dus altijd ook zelf bij. Door het CDA wordt de vraag gesteld: kunnen we dingen als milieubewustheid en afvalbewustheid opnemen in pakketten op scholen? Daar gaat de gemeente niet over. Het curriculum wordt vastgelegd via de commissie voor Onderwijs dan wel op andere wijze. Het is niet iets wat we in deze commissie doen voor een gemeente. Ik woon zelf toevallig in Amsterdam. Nou, als er ergens gekeken mag worden of die teringzooi — sorry, dat woord mag ik niet gebruiken — die rotzooi in de binnenstad niet opgeruimd kan worden en of we de Amsterdamse mensen niet moeten opvoeden via het onderwijs, dan is het wel in Amsterdam. Toch gaan we niet zeggen: zet je vuilniszak op dinsdag en vrijdag buiten en niet de dag erna en neem het op in het onderwijspakket in Amsterdam. We moeten daar dus gewoon terughoudend in zijn. Punt.