Ik wil het over de voedselstrategie hebben. De agenda voedselzekerheid focust op acute verstoringen in de voedselketen. Dat is heel goed, maar het is nog wel iets anders dan het behoud van de voedselzekerheid op de langere termijn. De Kamer heeft het kabinet gevraagd om voor de zomer met een integrale nationale voedselstrategie te komen. Daar zie ik nog weinig van. Komt deze voedselstrategie voor het begrotingsdebat?
Waarom vindt de SGP dit zo belangrijk? Eerder heb ik gewezen op de dalende landbouwproductie in Zuid-Europa vanwege de klimaatproblematiek. In heel Frankrijk waren deze zomer fors lagere oogsten door de droogte. We moeten dan zuinig zijn op onze vruchtbare landbouwgronden. Die landbouwgronden hebben ook dierlijke mest, veehouderij en een goede zoetwatervoorziening nodig en dat is helaas niet vanzelfsprekend. De druk op zowel landbouwgronden als veehouderij is groot. We hebben meer dierlijke mest in plaats van kunstmest nodig, maar we doen juist een stap achteruit. Beseft het kabinet dat Zeeuwse akkerbouwers met argusogen kijken naar de grondgebondenheidsnorm voor melkveebedrijven?
Voorzitter. Hoe gaat de staatssecretaris het belang van de voedselzekerheid verankeren in het convenant gewasbescherming? Het ene na het andere gewasbeschermingsmiddel verdwijnt, terwijl het er bij de aardappel- en groenteteelt nu echt om gaat spannen. Hier maak ik me grote zorgen om. We moeten zeker werk maken van minder milieubelasting, maar niet door aan de voorkant de medicijnkast te halveren. Het zet de teelt van Hollandse aardappelen en spruiten op het spel. We willen hiervoor toch geen importafhankelijkheid? Dit kan bovendien import zijn uit landen waar hier verboden middelen gewoon wel gebruikt mogen worden.
Voedselzekerheid gaat over beschikbaarheid, gebruik, stabiliteit en toegang en de staatssecretaris wil focussen op beschikbaarheid en stabiliteit. Waarom is toegang, inclusief betaalbaarheid, voor hem bijzaak? Nederlandse voedselproducten zijn in het schap goedkoper dan het Europese gemiddelde. Dat is niet omdat we Oost-Europese kostprijzen hebben, maar omdat we veel voedsel produceren. Hoe meer voedselproductie, hoe minder voedselarmoede. Als we de tomaten- en paprikateelt hier halveren, zal zich dat doorvertalen in de supermarktprijs terwijl tomaten en paprika's zo gezond zijn. Dat hebben we net nog gewisseld. Neemt de staatssecretaris het aspect betaalbaarheid mee in zijn voedselstrategie?
Tot slot wil ik het nog hebben over imkers. Naast wilde bijen zijn ook honingbijen nodig voor bestuiving van voedselgewassen, in de fruitteelt, in kassen en op akkers. Imkers hebben echter een groot probleem. Steeds meer gemeenten en terreinbeherende organisaties weren bijenkasten bij natuurgebieden. Een deel van het jaar zijn de honingbijen echter afhankelijk van deze natuurgebieden. Deze bijenblokkade kan op termijn negatieve gevolgen hebben voor onze voedselvoorziening. Ziet de staatssecretaris het probleem en gaat hij in overleg met gemeenten en terreinbeheerders om ervoor te zorgen dat imkers die al decennialang bijenkasten hebben in natuurgebieden gewoon door kunnen gaan? Want maatwerk is nodig om de vermeende concurrentie met wilde bijen zo nodig in te perken.
Uitspraken André Flach, 23 sep